نیروی هسته ای در سراشیبی سقوط

نیروی هسته ای که زمانی از آن به عنوان نیرویی که ” آن قدر ارزان است که قابل حساب نیست” ستایش می شد پیوسته به نیرویی تبدیل می شود که پر هزینه تر از آن است که بتوان آن را به کار برد. تولید انرژی هسته ای کل جهان در سال ۲۰۰۶ به اوج خود رسید و تا سال ۲۰۱۳ حدود ۱۰ درصد سقوط کرد. در ایالات متحد یعنی کشوری که بیش ترین راکتورها را دارد تولید هسته ای در سال ۲۰۱۰ به اوج رسید و سپس در سال ۲۰۱۴ کم و بیش ۳ درصد سقوط کرد. فرانسه از این نظر در مقام دوم قرار دارد و تولید هسته ای آن، که در سال ۲۰۰۵ به اوج رسید، از آن زمان تا کنون ۷ درصد سقوط کرده است. در تعدادی از سایر کشورهای پیشرو در این زمینه نیز کاهش مشابهی دیده می شود. چندان که ناوگان اتمی جهان پیر می شود و چندان که برق بادی و خورشیدی با هزینه ای بسیار کم تر از برق حاصل از نیروگاه های هسته ای جدیدبه بازار می آید احتمالا این روند نیز ادامه خواهد یافت و یا حتی تسریع خواهد شد.
فکر به کاربردن فن آوری هسته ای برای مقاصد صلح آمیز هنگامی به صحنه آمد که دوایت آیزنهاور رئیس جمهور وقت آمریکادر سال ۱۹۵۳ در مجمع عمومی سازمان ملل نطقی درباره “اتم برای صلح” ایراد کرد. دهه های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ میلادی شاهد رونق احداث نیروگاه های اتمی بود. سپس در دهه ۸۰ میلادی احداث نیروگاه های جدید به شدت کاهش یافت و رشد جهانی تولید انرژی هسته ای نیز در میانه سال های دهه هشتاد میلادی کند شد. سهم انرژی هسته ای در تولید برق جهان در سال ۱۹۹۶ تقریبا ۱۸ درصد بود اما تا سال ۲۰۱۳ سهم آن به ۱۱ درصد کاهش یافت.

 

نیروگاه هسته‌ای بلفانته (در جنوب شهر چتانوگا و در آلاباما) یکی از نیروگاه‌های آمریکا است.

 

 

مایکل اشنایدر و آنتونی فروگات، از تحلیل گران صنعت، در گزارش سالانه خود به نام “گزارش وضعیت صنعت هسته ای جهان” گزارش کرده اند که تعداد راکتورهای در حال کار جهان در سال ۲۰۰۲ میلادی با ۴۳۸ نیروگاه به اوج خود رسیده است. تا ماه ژوئیه سال ۲۰۱۴ تعداد این راکتورها به ۳۸۸ راکتور کاهش یافته که در ۳۱ کشور جهان در حال کار بوده اند و عمده این تنزل ناشی از تعطیلی وسیع نیروگاه ها در ژاپن متعاقب حادثه سال ۲۰۱۱ نیروگاه فوکوشیما بوده است. از راکتورهای باقی مانده جهان دقیقا صد تای آنها در ایالات متحد قرار دارد. فرانسه با ۵۸ راکتور در مقام دوم قرار دارد و پس از آن روسیه با ۳۳ راکتور وکره جنوبی، چین، هند و کانادا هریک با حدود ۲۰ راکتور در رتبه های بعدی هستند. از دیگر کشورهایی که جزو ۱۰ کشور اول تولید کننده انرژی هسته ای جهان هستند می توان از انگلستان، اکراین و سوئد نام برد.
معمولا بتدریج که در فن آوری تولید برق از هر منبع انرژی تجربیات بیش تری به دست می آید هزینه تولید آن کاهش می یابد. برای مثال، هزینه تولید برق بادی و برق خورشیدی سال هاست که پیوسته کاهش می یابد و این، هم ناشی از پیشرفت های فن آوری و هم ناشی از اقتصاد مقیاس است. اما یکی از نقاط مضحک اقتصاد انرژی آن است که هزینه نیروگاه های هسته ای در طول زمان به مرور افزایش یافته است.

برگرفته از فصل چهارم کتاب گذار بزرگ نوشته لستر براون و ترجمه دکتر حمید طراوتی

این نوشته در همه ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

نوشته های دیگر
سد آتاتورک
Charles Ponzi